ШЧАЎЕВАВО́ЦАТНАЯ КІСЛАТА́,

ды карбонавая кіслата, C4H4O5 (HO-OCC(OH)-CH-COOH. Зыходны субстрат трыкарбонавых кіслот цыкла. Неабходна для нармальнага абмену рэчываў і энергіі, звязвае вугляводны абмен і абмен амінакіслот, удзельнічае ў працэсах трансамінавання.

Існуе ў выглядзе 2 таўтамерных форм і цыс-транс-ізамераў. Солі і эфіры Ш.к. — аксалаацэтаты. У арганізме чалавека і жывёл сінтэзуецца з піравінаграднай к-ты і вуглякіслага газу і пры трансамінаванні аспарагінавай кіслаты. Пры адноснай нястачы Ш.к. (напр., галаданне, цукровы дыябет) значна павялічваецца ўтварэнне кетонавых цел (напр., ацэтону) і развіваецца метабалічны ацыдоз.

І.​М.​Семяненя.

т. 17, с. 498

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)